Przedstawione w artykule szczegółowe wymagania techniczne dotyczące zasad przeprowadzania okresowych kontroli stanu technicznego instalacji na paliwa gazowe oraz zasady opracowywania protokołów pokontrolnych nie są aktem prawnym, lecz tylko stanowią propozycje autora publikacji.

W pierwszej części artykułu opisano podstawy prawne przeprowadzanej kontroli, a także jej zakres merytoryczny. W bieżącej części zostaną omówione podstawy prawne oraz zasady przeprowadzania eksploatacyjnych kontroli szczelności instalacji, a także sposób sporządzania protokołów pokontrolnych.

Wdrażanie standardów europejskich w Polsce rozpoczęło się na początku lat 90. XX wieku za sprawą otwarcia naszego kraju na rynki europejskie oraz dzięki nowoczesnym technologiom. W konsekwencji spowodowało to zmiany w kolejnych wersjach krajowych przepisów techniczno-budowlanych.

Prawidłowo funkcjonująca instalacja i sieć gazowa jest ważną kwestią, stanowiącą o bezpieczeństwie użytkowników. Artykuł przedstawia wymagania prawne, jakie należy spełnić przy projektowaniu oraz wykonywaniu przyłączy gazowych do budynków.

Elektrownia WestVAMP

Metan, towarzyszący eksploatacji kopaliny podstawowej węgla kamiennego, nieujęty przez odmetanowanie, w większej części wydziela się do powietrza wentylacyjnego, tworząc mieszaniny metanowo-powietrzne o różnym stężeniu metanu. W polskich kopalniach od wielu lat następuje stopniowy rozwój odmetanowania podziemnego i gospodarczego wykorzystania ujętego metanu w instalacjach ciepłowniczo-energetycznych. Jednakże nie tylko polskim, ale i światowym problemem jest utylizacja i gospodarcze wykorzystanie metanu z powietrza wentylacyjnego kopalń (MWENT). Artykuł stanowi próbę oceny stanu i możliwości utylizacji metanu z powietrza wentylacyjnego podziemnych kopalń.
Na świecie prowadzone są intensywne prace badawczo-rozwojowe, które doprowadziły do opracowania wielu technologii i urządzeń pozwalających przeprowadzać proces spalania metanu o niskiej jego koncentracji. Wykorzystanie metanu z pokładów węgla jest bardzo istotne z przyczyn gospodarczych, co znalazło odzwierciedlenie w Prawie geologicznym i górniczym, zaliczającym metan z pokładów węgla (MPW) do kopalin podstawowych, oraz z powodów ekologicznych, gdyż emisja między innymi metanu do atmosfery przyczynia się do powstawania efektu cieplarnianego, co znalazło odzwierciedlenie w Protokole z Kioto. Metan w czasie procesu urabiania węgla wydziela się do powietrza w kopalni i ulega rozrzedzeniu, tworząc w wyniku regulacji strumienia powietrza mieszaniny metanowo-powietrzne (MWENT) zawierające od 0,0 do 0,75% metanu (górna granica określona w polskich górniczych przepisach bezpieczeństwa).

Więcej na str. 94 Rynku Instalacyjnego 12/2008 - dostępne na e-czytelnia.eu

W poprzednim numerze „Rynku Instalacyjnego” (RI 10/08, s. 115–118) zamieszczono artykuł przedstawiający problem zanieczyszczenia powietrza na terenie wysypisk odpadów. Omówiono w nim najważniejsze zagrożenia związane z gromadzonymi odpadami. Obecnie zostaną przestawione badania przeprowadzone na dwóch składowiskach odpadów komunalnych zlokalizowanych w woj. wielkopolskim.
W okresie od maja 2005 r. do marca 2006 r. przebadano mikrobiologiczne zanieczyszczenie powietrza na terenie dwóch składowisk odpadów komunalnych (SOK). Na każdym ze składowisk wykonano jedną serię badań dla każdej pory roku. Wyznaczono po 6 punktów pomiarowych na terenie każdego składowiska (wg PN-89-Z-04008/08 [24]) oraz po jednym stanowisku kontrolnym stanowiącym tło badań. Stanowiska zlokalizowano na terenie wysypisk w kwaterach czynnych oraz przy zbiornikach odcieków. Stanowisko kontrolne znajdowało się zawsze od strony nawietrznej względem obiektu gospodarki komunalnej w odległości eliminującej działanie badanych składowisk na jakość powietrza stanowiącego tło.

Więcej na str. 95 Rynku Instalacyjnego 11/2008 - dostępne na e-czytelnia.eu

W ostatnich latach wprowadzono na rynek wiele nowych urządzeń stosowanych w gastronomii, które wymagają ich uwzględniania przy projektowaniu instalacji sanitarnych. Przy doborze urządzeń technologicznych i przy projektowaniu instalacji sanitarnych należy brać pod uwagę znaczący wzrost wymagań wprowadzanych przez Unię Europejską w zakresie bezpieczeństwa żywności i żywienia.
Obowiązująca ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia przyjęła do stosowania w Polsce prawodawstwo unijne, w tym m.in. system HACCP (Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli) oraz GMP (Dobrej Praktyki Produkcyjnej), a także GHP (Dobrej Praktyki Higienicznej). Przed wyborem urządzeń dla zakładu żywienia zbiorowego, należy się z nimi zapoznać, gdyż mogą wpływać na decyzję o wyborze. Dokonany wybór urządzeń z kolei determinuje stosowanie konkretnych rozwiązań w budowie instalacji sanitarnych.

Więcej na str. 101 Rynku Instalacyjnego 11/2008 - dostępne na e-czytelnia.eu

Po wejściu Polski do UE nastąpiły istotne zmiany w zakresie przepisów dot. bezpieczeństwa żywności i żywienia. Obecnie należy przestrzegać procedur systemów: HACCP, GMP oraz GHP. Jednak ogólny charakter tych wymagań nie pozwala na to, aby traktować je jako wytyczne do projektowania technologii oraz instalacji sanitarnych w zakładach żywienia zbiorowego. Można korzystać ze starszych wytycznych, gdyż większość tych zaleceń spełnia warunki GHP wymagane przez obecne prawodawstwo. Mogą je wykorzystywać nie tylko architekt, ale również technolog i inni projektanci branżowi.
W skład zakładów żywienia zbiorowego wchodzą zakłady gastronomiczne (gastronomia = sztuka kulinarna) oraz kuchnie i stołówki w szpitalach, wojsku, więziennictwie, w zakładach pracy i w innych obiektach użyteczności publicznej. Aby usługi gastronomiczne nie zagrażały zdrowiu konsumentów, w zakładzie żywienia muszą być zachowane procedury systemów: HACCP (System Analiz Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli), GMP (System Dobrej Praktyki Produkcyjnej) oraz GHP (System Dobrej Praktyki Higienicznej). Ze względu na ogólny charakter wymagań powyższych systemów i obowiązujących przepisów Wspólnoty Europejskiej oraz wobec braku szczegółowych krajowych przepisów technicznych, które ułatwiałyby zachowanie bezpieczeństwa żywności i żywienia, poniżej omówione będą wymagania sanitarno-higieniczne dotychczas stosowane w zakładach żywienia zbiorowego. Większość tych zaleceń spełnia bowiem warunki systemu Dobrej Praktyki Higienicznej, wymaganej w obecnie obowiązującej ustawie [1].

Więcej na str. 100 Rynku Instalacyjnego 10/2008 - dostępne na e-czytelnia.eu

Zastosowane przepisy wykonawcze do Prawa budowlanego oraz wprowadzone nowe ogólne przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy [3] wywarły wpływ na wydane dla zakładów opieki zdrowotnej wymagania, jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładów opieki zdrowotnej. Rozpatrzmy ważniejsze z tych wymagań odnoszących się do instalacji sanitarnych w zakładach opieki zdrowotnej.
W ogólnych przepisach BHP wprowadzono nowe wartości wskaźników wyposażenia obiektów w przybory sanitarne, zgodnych z wartościami stosowanymi w krajach zachodnich. Zmiany wartości tych wskaźników wprowadzono również w "warunkach technicznych" ogólnobudowlanych oraz w omawianych "warunkach". Wprowadzone zmiany dotyczą zarówno pomieszczeń higieniczno-sanitarnych, jak i liczby stosowanych przyborów sanitarnych. W porównaniu do wymagań poprzednich, jeden przybór sanitarny przypada na mniejszą liczbę użytkowników. Zwiększa się zatem liczba stosowanych przyborów sanitarnych, na co należy zwracać szczególną uwagę przy planowanych remontach i modernizacjach obiektów. Rozpatrzmy ważniejsze wymagania.

Więcej na str. 109 Rynku Instalacyjnego 5/2008 - dostępne na e-czytelnia.eu

W ostatnim półwieczu zmienił się znacznie zakres usług świadczonych przez hotele, zwłaszcza  w miejscowościach uzdrowiskowych. Poza zapewnieniem noclegów i wyżywieniem zaczęto  organizować konferencje oraz udostępniać różne formy wypoczynku, zarówno dla gości  hotelowych, jak i dla klientów zewnętrznych. Wiele z tych hoteli ma oddziały odnowy  biologicznej. W artykule przedstawione są propozycje, w jaki sposób rozwiązać działalność  takich zakładów.
Hotele uzdrowiskowe i wielkomiejskie oferują bogaty program usług pomocniczych, np. baseny, siłownie, sauny, jacuzzi, solaria, fitness, krioterapię, groty solne, aromaterapię itp.  Poza budynkiem urządzane są korty tenisowe, boiska do gry, a nawet pola golfowe. Ponadto w miejscowościach uzdrowiskowych sanatoria, domy wypoczynkowe i hotele spełniają funkcje również rehabilitacyjno-lecznicze, a więc służą biologicznej odnowie. Budynki takie powinny  być wyposażone w oddziały (zakłady) przeznaczone do odnowy biologicznej użytkowników.  Pamiętać należy, że hotele, zwłaszcza poza sezonem letnim, prowadzą turnusową formę  wypoczynku połączoną z rehabilitacją lub lecznictwem. Hotele takie przyjmują nazwę  „Hotel-Spa”, „Medical Spa Hotel” itp.

Więcej na str. 151 Rynku Instalacyjnego 4/2008- dostępne na e-czytelnia.eu